Wordle.net en mijn blog!

Is dure wijn altijd beter?

Een vraag die ik als wijngek nog wel eens krijg is: proef je nou echt zoveel verschil als je duurdere wijn drinkt? Kort gezegd: is dure wijn nu echt beter dan wat ik voor 3,95 uit het schap van de supermarkt trek? Mijn antwoord is, nee niet per definitie, maar de kans erop is wel groter. Om verder antwoord te geven op die vraag gaan we kijken naar wat nu de prijs van de wijn bepaald.

Vraag en aanbod, marktwerking
Zoals met elke product kent ook wijn marktwerking. Wanneer er meer vraag naar een wijn komt, zal de prijs van die wijn ook stijgen. Hoe groter het gat tussen de vraag en wat de wijnboer kan leven hoe hoger de prijs wordt. Dus als er veel vraag is zou je kunnen zeggen dat we het dan ook over goede wijn hebben.

Productieproces
Het werk in de wijngaard en het maken van wijn vergt investeringen. De mate van investeringen bepaald voor een deel de kwaliteit van de wijn. Als een wijnboer goed voor zijn stokken zorgt en daar veel tijd en energie in steekt, komt dit terug in de kwaliteit van de druiven. Ook de verwerking van de druiven, bijvoorbeeld door het gebruik van nieuwe eikenhouten vaten of een lange rijpingstijd op het wijndomein zelf, kan de kwaliteit van de wijn verhogen. Het maken van de Amarone wijn (zie andere blog) is een goed voorbeeld van een arbeidsintensief productieproces. Deze investeringen kosten geld en hebben invloed op de kwaliteit en prijs van de wijn.

Risico’s
Sommige wijnen brengen extra risico’s wanneer de wijnboer besluit deze te maken. Goed voorbeeld daarvan is het maken van wijn door edele rotting of ijswijn. De wijnboer laat zijn druiven in het najaar hangen in de hoop edele rotting of de juiste vorst, waarmee hij (uitstekende) dessertwijn kan maken. De kans is groot dat een (groot) deel van de oogst verloren gaat. Dit risico verwerkt de wijnboer in de prijs van de wijn.

Leeftijd
Wijn kan na jaren op de fles beter worden. Dit is voor 99% van de wijn die gemaakt wordt niet het geval, maar wijn van de betere producenten heeft daarvoor potentie. Oudere wijnen van tophuizen zijn door hun leeftijd daardoor nog duurder geworden.

Dit zijn kort gezegd een aantal zaken die de prijs van de wijn kunnen bepalen. Wat wijn echt goed maakt is een goede prijs kwaliteit verhouding. Met die redenatie is er in elke prijsklasse goede wijn te vinden. Daarnaast is je eigen smaak en voorkeur het belangrijkste uitgangspunt! Uitdaging voor de wijndrinker is het vinden van wijn die jij lekker vindt en ook nog eens goed geprijsd is.

De Elzas

Onlangs kreeg ik de vraag of ik wat over de Elzas wilde schrijven. Hieraan geef ik graag gehoor, dus bij deze een blog over het Franse wijngebied de Elzas. De Elzas is een wijngebied in het noordoosten van Frankrijk. De Elzas begint boven Straatsburg en eindigt iets onder Mulhouse en wordt van ingeklemd door de Vogezen in het westen en de Rijn in het oosten.  Vanuit Nederland prima te bereiken. Met de auto ben je er in een uur of 4. Voor een weekend leuk om te bezoeken, want het is een mooie Duits aandoende streek met veel oude dorpjes.

Maar nu over wijn! In de Elzas wordt vooral witte wijn gemaakt. Er worden namelijk 6 witte druivensoorten gebruikt en maar 1 rode druivensoort. Eigenlijk zijn er nog een paar andere (kleine) druivensoorten aangeplant, maar die tellen we voor het gemak niet mee. De druivensoorten in de Elzas zijn de volgende:

Pinot Blanc
Levert eenvoudige toegankelijke wijn op met tonen van peer en perzik. Niet heel moeilijk, maar wel lekker op een terras en heerlijk bij asperges.

Pinot Gris
Pinot Gris, voorheen Tokay,  is een moeilijk te verbouwen druivensoort. Wanneer de wijnboer zijn best doet maakt hij een wijn die een stuk aromatischer en uitgesproken van smaak is dan zijn broertje Pinot Blanc. Vaak is deze wijn zoetig en heeft het tonen van ananas en rijpe peer.

Pinot Noir
De enige rode druif die in de Elzas gebruikt wordt. Pinot Noir levert een frisse lichte rode wijn op met tonen van kersen en aardbeien. Pinot Noir is van zichzelf licht van kleur en in de Elzas vaak nog lichter en daardoor lijken ze wel eens op rosé. Pinot Noir uit de Elzas kan zelfs iets gekoeld gedronken worden, zo rond de 14 graden.

Riesling
Wat mij betreft het beste wat er in de Elzas verbouwd wordt. Een stuk frisser dan de andere druiven in de Elzas. Heeft tonen van appel, ananas, citrus en honing. Het aardige van Riesling is dat de wijn hiervan nog jaren kan ontwikkelen en dus beter wordt. Er zijn verhalen van Riesling wijnen die zelfs na 100 jaar nog drinkbaar zijn. Lang niet alle Riesling kan meerdere jaren ontwikkelen, maar er zijn betaalbare exemplaren verkrijgbaar bij de betere wijnwinkel.

Muscat
De wijn van de Muscat is een van de weinige wijnen die ook daadwerkelijk naar druiven ruikt en proeft. In de Elzas maakt men droge Muscat, niet te verwarren met zoete dessertwijn als bijvoorbeeld Muscat de Beaumes de Venise. Wel lekker fris, tonen van appel, druiven, beetje grassig en (toch) een klein zoetje. Gewoon lekker op het terras drinken in de zomer!

Gewürztraminer
De meeste aromatische van het stel, dus veel geur en veel smaak. Heeft tonen van bloemen, roosjes, een beetje snoepjesachtig, lychees en een duidelijk zoetje. Door de geconcentreerde smaak en het zoetje kan deze wijn prima met wat pittiger Oosters eten gecombineerd worden.

Sylvaner
De meest saaie druif in de Elzas. De wijn hiervan is vlak en niet bijzonder spectaculair. Ik meen me te herinneren dat iemand Sylvaner ooit aanprees bij doperwten. Zegt genoeg!

Samenstelling van de wijn
De meeste wijnen die in de Elzas gemaakt worden zijn monocépage wijnen. Dat wil zeggen dat de wijn van één druivensoort gemaakt is. Wijnen uit, bijvoorbeeld, de Bordeaux en de Rhone vallei bestaan vaak uit combinaties van meerdere druiven. Edelzwicker is de naam voor de wijn in de Elzas die bestaat uit meerdere druivensoorten. Deze wijn is eenvoudig en wordt veelal lokaal gedronken.

Grand Cru
De betere wijnen uit de Elzas zijn de zogenaamde Grand Cru wijnen. Deze wijnen komen van de betere wijngaarden. Van deze betere wijngaarden zijn er in de Elzas 50, die met name gelegen zijn op hellingen tegen de Vogezen aan. Hierdoor krijgen de druiven per dag meer zon en levert het betere wijn op. Volgens de AOC mag men op Grand Cru wijngaarden enkel Riesling, Pinot Gris, Gewürztraminer en Muscat verbouwen. Officieel is er nog een klein stukje Grand Cru wijngaard met Sylvaner druiven, maar dit wordt zelfs door de lokale wijnboeren afgedaan als een rariteit. Een Grand Cru wijn herken doordat er Appellation Alsace Grand Cru Controllee op de fles staat.

Mousserend
Mousserende wijn maken ze in Elzas ook. Deze wijn heet Cremant d’Alsace. Deze Cremant mag van alle druivensoorten in de Elzas gemaakt worden. Dus ook van Pinot Noir, waarvan Rosé Cremant gemaakt wordt. De manier waarop ze deze wijn maken is vergelijkbaar met de manier waarop Champagne gemaakt wordt, namelijk: Methodé Traditionelle. In een volgende blog zal ik meer vertellen over deze manier van wijn maken. Een Cremant d’Alsace wijn herken doordat er Appellation Cremant d’Alsace Controllee op de fles staat.

Dessertwijn
Door de druiven, in het najaar, langer dan normaal aan de stokken te laten hangen verdampt een deel van het water in de druif en neemt de concentratie aan suikers toe. Van deze druiven wordt dessertwijn gemaakt. De druiven die hiervoor gebruikt mogen worden zijn dezelfde als toegestane wijnen op Grand Cru wijngaarden. Deze wijn wordt Vendange Tardive genoemd. Dessertwijn uit de Elzas drink je gekoeld.

Er wordt in de Elzas ook wijn gemaakt van edele rotting (zie andere blog). Deze heet Selection de grains nobles. Deze heeft een hoger suiker gehalte dan de Vendange Tardive, maar is een ook stuk verfijnder. Deze dessertwijn kan door het hoge suikergehalte lang bewaard worden en kan door de jaren heen zelfs beter worden.

Eten in de Elzas
De Elzasser zuurkool is toch wel het bekendste gerecht van de Elzas. Een eenvoudig, maar heerlijk, gerecht van speciaal bereide zuurkool, met aardappel, spek, worst en casselerrib. Hierbij kan het beste Riesling gedronken worden. Munsterkaas is een pittige kaas met rode korst. Officieel afkomstig uit de Vogezen, maar prima te combineren met wijn uit de Elzas en dan bij voorkeur Gewürztraminer. Ganzenlever, Foie Gras in het Frans, wordt ook veel in de Elzas gegeten. Ganzenlever heeft een uitgesproken smaak en daarbij hoort zoete wijn. Bij ganzenlever dus een Vendange Tardive of Selection de grains nobles.

Viognier, Bourgondisch wit uit de Rhone,

De laatste tijd heb ik een aantal wijnen geproefd van de Viognier druif. Erg lekker en verrassend. Viognier is een witte druivensoort. Voor het gros van de wijndrinkers wellicht een onbekene druif. Maar deze druif neemt toe in populariteit. In deze blog een korte toelichting op deze druif, waarvan enorm goede wijnen gemaakt worden.

Waar komt het vandaan?
De oorsprong van deze druivensoort ligt in Frankrijk en wel in de noordelijke wijngebieden van de Rhone. Zeg maar 50 kilometer onder Lyon. Daar wordt Viognier in drie AOC’s verbouwd, namelijk: Cote Rotie, Condrieu en Chateau Grillet. Condrieu staat bekent als het gebied waar de beste wijnen van deze druif vandaan komen. In Condrieu wordt de wijn op nieuwe houten vaten gelegd. Dit maakt de wijn nog lekkerder, maar ook duurder. Condrieu onder de 25 euro ben ik nog niet tegengekomen. Chateau Grillet is een AOC dat maar uit 1 producent bestaat die enkel Viognier gebruikt, Chateau Grillet dus. In Cote Rotie wordt Viognier gebruikt als onderdeel van de rode wijnen die voornamelijk uit de druivensoort Syrah bestaan. Viognier uit het Rhone gebied begint qua prijs (helaas) toch pas rond de 10 euro per fles. Goede producenten uit de die noordelijke Rhone zijn: E. Guigal, Stephane Montez en Michel & Stéphane Ogier.

Verder wordt Viognier ook veel in de Franse Languedoc en Provence verbouwd. Hier komen de meer goedkopere varianten (onder de 10 euro) vandaan. Maar naast Languedoc worden er in bijvoorbeeld Australië, Californië en Zuid-Afrika ook goedkopere Viognier gemaakt.

Hoe smaakt dat dan?
Laten we beginnen met de kleur. De kleur van Viognier wijn is vaak strogeel. Een stuk geler dan bijvoorbeeld de meeste Chardonnay of Sauvignon Blanc. De geur is geconcentreerd en aromatisch. De wijn ruikt naar abrikoos, perzik, munt, honing, bloemen, anijs en jasmijn. In de mond komt het fruit van abrikoos en perzik heel sterk naar voren. Condrieu is doorgaans op houten vaten gerijpt en ruikt daardoor meer naar vanille en heeft een zachtere smaak. Goede Condrieu is wat mij betreft te vergeleken worden met goede witte Bourgogne (wijn van de Chardonnay druif).

Je drinkt deze wijn als aperitief of naast zeevruchten, vis of een salade. Verder kan ik me voorstellen dat dit het ’s zomers op het terras ook prima doet!

De smaakfactor: Sfeer!

Drinken doe je niet alleen

Bij wijn drinken worden vier aspecten behandeld om de kwaliteit van de wijn te beoordelen: kleur, geur, smaak en afdronk. Deze vier aspecten tonen zeker aan of de wijn goed is of niet maar kwaliteit is niet het enige wat telt. Er is een nog een factor waarbij wijn drinken de kwaliteit van het wijn drinken een extra impuls krijgt namelijk sfeer.

Onbewust is sfeer voor vele een belangrijke keuze factor bij het kopen van wijn. Als de zomer begint stijgt ook de rosé verkoop omdat rosé door velen als terrasdrankje wordt ervaren. Het zelfde geldt met stevige rode wijn die drink je niet als het buiten 30⁰ C is, maar zo´n stevige mooie Chateau Montus drink je op een herfstige avond bij een jachtschotel. Hierin komt de sfeer waarin wijn ervaren (lees gedronken) wordt goed naar boven. De kwaliteit van de wijn wordt niet minder, maar de ervaring wel wanneer je de wijn niet op het goede moment drinkt.

Omdat sfeer de ervaring dusdanig beïnvloed is het van belang dat kwaliteitswijn ook op het goede moment gedronken wordt. De bovenstaande indrukken kent iedereen, maar ze zijn te kort door de bocht. Rode wijn in de zomer kan prima als de rest van de ambiance maar past. Witte wijn in de zomer is ook niet per definitie goed.

Wat een gezelligheid

Wijn drinken moet niet worden gezien als een drank maar als een ervaring. Het genieten van wijn vergt wat meer moeite dan alleen het kopen van een fles. De wijn in de fles heeft een heel traject afgelegd voor hij in het glas komt. Dat hele proces vol liefde van de wijnboer (hier valt slechte wijn af) verdient ook aandacht van de drinker. Drink je wijn daarom niet alleen maar deel je ervaring met vrienden, discussieer er over zodat er meer prikkels naar boven komen waardoor de je de wijn beter gaat waarderen. Als je alleen drink waardeer je de wijn te snel. Er komt geen zoektocht naar de diepgang van de wijn en dat verdient de wijn wel.

Het blijft wel zo dat de wijn van zichzelf kwaliteit moet hebben sfeer maakt een slechte wijn niet goed, maar sfeer maakt een goede wijn beter. Onthoud dat in je ontdekkingsreis in de wijn. Geniet en drink met mate(n).

Auteur: Auke Joosse

Huh?? Appellation d’Origine Contrôlée…

In Frankrijk is men niet alleen trots op Frankrijk zelf, maar ze hebben ook nog de neiging hun lokaal gemaakte producten te beschermen met allerlei regels. Deze regels zijn per streek vastgelegd in een Appellation d’Origine Contrôlée (AOC). Dit soort regels zijn van toepassing op bijvoorbeeld kaas, olijfolie, maar ook op wijn. Deze regels zorgen ervoor dat de kwaliteit en de afkomst van de producten gewaarborgd zijn.

De AOC bepaalt welke druiven gebruikt mogen worden, hoeveel druiven er per hectare geoogst mogen worden, hoe ver de stokken in de wijngaard van elkaar mogen staan enzovoorts. Naast deze kwaliteitseisen weet je als wijndrinker dat de fles met ‘Appellation Bourgogne Contrôlée’ gegarandeerd uit de Bourgogne komt. De regel – Appellation [gebied] Contrôlée – vindt je terug op elke fles wijn die onder de AOC regels valt. De regels van de AOC zijn per streek verschillend.

Verder is het voor wijnsnobs, waaronder ikzelf, heel aardig al die gebieden met bijbehorende toegestane druifsoorten uit het hoofd te leren. Dit levert de wijnsnob namelijk scenepoints op in de ranking van de Appellation Wijnsnob Contrôlée.

Verrotte druiven maken lekkere wijn?!

Ja het kan echt! Dat is namelijk het geval bij een aantal dessertwijnen. Deze dessertwijnen worden gemaakt van druiven die aangetast zijn door edele rotting. Het maken van deze wijn brengt een hoog risico met zich mee en het is zeer arbeidsintensief. Toch levert het fantastische, maar ook kostbare wijn op die heel goed samengaat met (jawel) desserts.

Edele rot

Edele rotting
Bij edele rotting wordt de schil van de druif aangetast. Hierdoor wordt de schil poreus. Daardoor verdampt het vocht in de druif en neemt de concentratie van suikers en smaak toe. Deze edele rotting vraagt wel om specifieke omstandigheden. In de morgen moet het vochtig/mistig zijn, om de rotting te stimuleren. Overdag daarentegen moeten de druiven in de volle warmte van de zon staan. Hierdoor verdampt een deel van het vocht in de druiven. Wanneer deze druiven gereed zijn om te persen worden zij geplukt.

Het plukken
Bij het plukken van de druiven worden de meest rijpe druiven uit de trossen gelezen. Hierdoor zijn er vaak meerdere plukrondes nodig om alle benodigde druiven te plukken. Deze manier van wijn maken vraagt dus om veel arbeid en het risico is aanwezig dat een groot deel van de oogst verloren gaat.

Chateau d'Yquem

Waar?
Deze manier van wijn maken wordt in verschillende wijnlanden toegepast. Het meest bekende gebied voor wijn van edele rotting is rond het dorpje Sauternes (kaartje) in de Bordeaux. De druiven die daar gebruikt worden zijn sémillon, sauvignon en muscadelle. Het meest bekende wijnhuis in de Sauternes is Chateau d’Yquem (website). Voor de wijn van Chateau d’Yquem moet je toch al snel meer dan €100 ophoesten en dan heb je een halve fles. Over deze wijn is zelfs een boek geschreven (link bol.com).

Daarnaast wordt er ook in Hongarije de zogenaamde Tokay Aszú van de furmint druif gemaakt.Duitsland kan er ook wat van. Daar noemen ze het Beerenauslese of Trockenbeerenauslese, afhankelijk van de concentratie van het suiker in de druiven. De beste Duitse wijnen van dit type worden gemaakt van de riesling druif.

Creme Brulee

Hoe smaakt dat dan?
Afhankelijk van waar de wijn vandaan komt is de smaak zoet, geconcentreerd, bloemig, met onder andere tonen van perzik, abrikoos, ananas, peer, pruim en honing. Deze wijn laat zich het beste combineren met (uiteraard) desserts als Creme Brulee en Tarte Tatin. Desserts zijn over het algemeen zoet, dus daarom ook een zoete wijn erbij. Maar ook bij ganzenlever of bij schimmelkazen (neem Roquefort) is een dessertwijn een klein beetje hemel op aarde.

Er wordt nog wel eens meewarig gedaan over zoete wijn, als iets wat voor zoetekauwen is en het drinken niet waard. Bij dit soort beoogklepte uitlatingen zou ik het liefst per direct een goede fles open trekken en het

tegendeel bewijzen. Helaas ben ik niet zo vermogend om mijzelf toe te leggen tot dergelijke filantropische gedragingen. Goed gecombineerd met eten en van de juiste wijnhuizen is dessertwijn absoluut een waardige afsluiter van de maaltijd.

Port, ouwewijvendrank of…?

Port wordt vaak ten onrechte geasocieerd met oudere dames die met bevroren knieen, langs het haardvuur, hun laatste pennen wegschieten voor de sokken van de kleinkinderen. Ergens klopt deze vergelijking ook wel, maar doet niets af aan de port zelf. Port is erg lekker en met iets te eten erbij zelfs een lekkernij. Maar wat is port?

Port wordt versterkte wijn genoemd. Dit komt doordat er alcohol aan de wijn wordt toegevoegd tijdens de vergisting. Hierdoor heeft port een alcoholpercentage van 18-20%. Port wordt, zoals de naam doet vermoeden, in Portugal gemaakt. Om precies te zijn in de Douro vallei in het Noordoosten van Portugal.

Gebruikte druifsoorten:
Touriga Nacional, Touriga Francesca, Tinta Roriz, Tinta Barroca, Tinta Cao, Tinta Francisca, Tinto Rouro, Bastardo, Donzelinho, Mourisco, Marufo, Trincadeira Preta,

Hoe wordt het gemaakt?
Hoe komt port aan zijn karakeristiek smaak? Net als bij gewone wijn worden de druiven na de pluk geperst. Bij port wordt er tijdens de vergisting van het sap op een bepaald moment alcohol toegevoegd zodat de vergisting stopt. Hierdoor blijven er restsuikers in het sap over die de port de specifieke zoete smaak geeft. Doordat de vergisting voortijdig wordt afgebroken zou het sap te weinig kleur hebben, omdat het te kort in contact met de schillen is geweest. Daarom wordt het onvergiste druifsap vooraf intensief met de schillen in contact gebracht. Hierdoor heeft het sap al voldoende kleur tijdens de vergisting.Er zijn verschillende soorten port met elk hun eigen smaak en maakswijze. Hieronder een overzicht van de voornaamste soorten:

Ruby Port
De meest bekende en meest gedronken port. Nadat de port gemaakt is wordt deze in voor een paar jaar opgeslagen. Meestal in stalen tanks. Ruby port is diep rood van kleur, heeft een geconcentreerde en jam achtige smaak.

Tawny Port
Tawny port, de naam zegt het al, taankleurige port. Deze heeft een aantal jaren (minimaal 3.5 tot 7 jaar) op houten vaten gelegen. Daardoor wordt de port lichter van kleur, zachter en krijgt meer nootachtige tonen.

Vintage Port
Wordt alleen in topjaren gemaakt van de beste wijngaarden. Deze port wordt heel snel gebotteld en kan tientallen jaren ontwikkelen op de fles. Vintage port is daardoor ook duurder dan andere port, begint ongeveer vanaf 25 euro. In oudere vintage port kan veel droesem zitten. Dus zet de fles 2 dagen van tevoren rechtop en schenk de port uit in een karaf om die rommel van de port te scheiden. Droesem is namelijk vies! Smaak van vintage port is bijzonder geconcentreerd en bijna inktkleurig. Op de fles van vintage port wordt altijd een jaartal vermeld.

Late Bottled Vintage Port
Lijkt op vintage port. Alleen wordt LBV (Late Bottled Vintage) port een aantal jaren op houten vaten gelegt. Hierdoor is de port sneller op dronk. Een betaalbaar alternatief voor vintage port. Let ook bij LBV port op met droesem!

Colheita Port
In feite hetzelfde als tawny port alleen moet colheite port minimaal 8 jaar op vat liggen en wordt het jaartal op het etiket vermeld. In deze stijl port zijn hele oude jaren te vindt. Tot het begin van 20^e eeuw zijn colheita’s van bijvoorbeeld Kopke nog prima te verkrijgen. Wel erg prijzig die hele oude jaren!

Rosé Port
Een nieuw verschijnsel sinds 2009. Rosé port wordt net als andere port gemaakt, echter is het contact met de schillen voor de vergising minder intensief. Hierdoor blijft de rosé port lichter van kleur en is deze frisser, fruitiger en zoeter dan reguliere port. Het kan gekoeld gedronken. Ikzelf ben er niet zo dol op, veel te zoet!

Witte Port
Wordt gemaakt van witte druiven en moet minimaal 3 jaar op vat liggen. Witte port is frisser en heeft meer tonen van exotisch fruit dan rode port.

IJswijn

Met de ijsgekte van dit moment kan ik geen andere wijn verzinnen die toepasselijker is dan ijswijn. Natuurlijk drinken we met dit weer kruidige rijke wijnen uit de Rhone of van de Malbec druif, maar het weer vraagt nu eenmaal om deze blog.

Bevroren druiftrossen

Hoe?
IJswijn is een dessertwijn (zoete wijn) die in de winter gemaakt wordt. Bij normale wijn worden de druiven geplukt als deze rijp zijn, dus in de zomer. Bij ijswijn blijven de druiven hangen tot de eerste vorst. Bij een temperatuur van -8 graden worden de druiven in rap tempo geplukt en geperst. Doordat een deel van het sap bevroren is, ontstaat er een hogere concentratie van zuren en suikers in de kern van de druif. Hierdoor is ijswijn zoeter maar zuurder/frisser dan reguliere dessertwijn. Reguliere dessertwijn wordt gemaakt van druiven die door edele rotting zijn aangetast. Hierover in een volgende blog meer. Een ijswijn mag pas ijswijn heten als deze een minimale hoeveelheid suikers bevat. De regelgeving hiervoor verschilt per land. 

 Waar?
IJswijn wordt voornamelijk gemaakt in Canada en Duitsland. In Canada (Ontario) wordt de ijswijn voornamelijk gemaakt van de Riesling en Vidal druif. In Duitsland wordt de beste ijswijn gemaakt van de Riesling druif. Goede ijswijn koop je bij de betere slijter of wijnspeciaalzaak. De supermarkt verkoopt het ook, maar dit zou geen ijswijn mogen heten.

Manden bevroren druiven

 Smaak?
IJwijn is een dessert met een hogere viscositeit dan normaal wijn. Deze is dus dikker van structuur. Daarnaast heeft de wijn een lager alcoholpercentage, namelijk tussen 8% en 11% De wijn is zoet, maar ze is wel fris door de aanwezig zuren. De smaak van ijswijn is heel geconcentreerd en heeft tonen van rozijnen, abrikoos, rijpe ananas en mango. 

Je kunt deze wijn drinken als digestief bij zoete fruitdesserts, bij pittige blauwschimmelkazen of als welkome lekkernij op de ijsbaan.

5 Misvattingen over wijn

5 Misvattingen over wijn

Er bestaan nogal wat misvattingen over wijn of over zaken daarmee te maken hebben. Van hardnekkige mythes tot verkeerde beelden die je keer op keer weer terug ziet komen in de wijnmedia. Hieronder de weerlegging van enkele van die vervelende misvattingen.

Hoe langer een wijn ligt, des te beter deze wordt

Voor het overgrote deel van de wijn gaat deze redenering niet op. Veel wijnboeren maken hun wijn zo dat deze een jaar nadien gedronken kan worden. Witte wijn kan, behalve de betere/duurdere chardonnay of riesling, het best zo vers mogelijk gedronken worden. Een klein deel van de wijnen kan bewaard worden en wordt dan ook beter. Dit zijn vaak de betere wijnen van betere wijnhuizen. Dus stop die wijn niet weg, maar drinkt het. De wijnwinkel heeft vast wel weer een nieuwe.

Een kurk in de fles is beter dan een schroefdop

Voor de kwaliteit van een wijn maakt het niet uit hoe deze afgesloten is. Het idee dat kurk beter is komt van het feit dat massaproducenten met schroefdop begonnen zijn, omdat dit goedkoper is. Dit waren vaak wijnen van mindere kwaliteit. Het grote voordeel van een schroefdop is echter wel dat er nooit “kurk” in de wijn kan ontstaan. Om die reden gaan ook de betere wijnhuizen over op schroefdop. Echter, wijn die enkele jaren moet ouderen moet wel onder kurk liggen. Dit komt omdat deze wijn heel minimaal moet ademen en een kurk is poreus en de schroefdop is dat niet

Hoe dieper de ziel in de fles is, des te beter de wijn

Niks van waar. De producent van de wijn laat je graag geloven dat dit zo is, maar daar moet u als wijndrinker niks van geloven. Het enige echte voordeel dat ik kan verzinnen is dat het gemakkelijk schenkt. Maar een indicatie voor goede wijn is het zeker niet.

Rose en prosecco zijn vrouwen drankjes

Dit is een nogal hardnekkig beeld waarbij mannelijke emancipatie op zijn plaats zou zijn. Ik ben zelf geen rosé drinker, maar ik heb wel verschillende rosé wijnen gedronken die toch absoluut lekker zijn (ja ook voor serieuze wijndrinkers). Prosecco, zowel de frizante als de spumante varianten (kom ik terug in een volgend blog), genieten enorme populariteit en met recht! Prosecco is een keurig betaalbaar alternatief voor champagne die de zomer kleur geeft.

Rose prosecco

Als ik dan toch over prosecco bezig ben. Rosé prosecco bestaat niet! (het spijt me Eindhovens Dagblad) Prosecco is een wit druifras en kan geen rosé opleveren. De mousserende rosé uit Italië wordt vaak van de Pinor Nero druif gemaakt.

Kortom wees gewoon lekker nuchter en raak die nuchterheid weer kwijt met goede wijn!

Santé